Fietsweek van 21 t/m 27 juli 2013


Fietsweek van 21 t/m 27 juli 2013

Standplaats Am Kronenberg, Waldeck aan de Edersee

Dag 1

Vanuit Ter Aard (bij Assen) is het zo’n kleine 4 uur rijden naar Waldeck, waar we voor 6 nachten B&B gereserveerd  hebben bij Madelon Koning, eigenaresse van Am Kronenberg aan de Domänenweg 9 in Waldeck.  We zijn er tegen 2 uur en omdat het appartement vanaf 3 uur beschikbaar is, halen we de fietsen van de auto en gaan op verkenning uit. Am Kronenberg ligt op 390,9 meter hoogte, dus dat wordt elke dag wel een klimmetje. We vragen aan een voorbijgangster hoe we het beste met de fiets bij de Edersee komen en zij verwijst ons naar een voetpad door het bos. Dat is minder gevaarlijk dan langs de weg. Het afdalen gaat redelijk. We schaffen direct een fietskaart van de omgeving aan. Als we 10 kilometer gefietst hebben, beginnen we vol goede moed aan de klim. Dat valt erg tegen, ook vanwege het warme weer. Redelijk verhit komen we aan bij Am Kronenberg, waar Madelon ons verwelkomt en ons meeneemt naar de kamer. Hier zijn we erg enthousiast over. Het is een zeer ruime kamer met douche en toilet en we hebben een prachtig zicht op het Slot Waldeck en de heuvels die rondom het huis liggen. Nadat we een heerlijke pizza gegeten hebben bij de plaatselijke Pizzeria (aan de chef moet je een beetje wennen) slapen we prima in Am Kronenberg, waar complete rust heerst.    

   

Dag 2

’s Morgens om half 9 heeft Madelon een uitgebreid ontbijt voor ons klaargezet. Met een goed ontbijt kun je uren vooruit, zo merken we. We gaan een rondje Edersee fietsen. Madelon vraagt nog, weten jullie wel hoe ver dat is en hebben jullie elektrische fietsen? Ja, we weten dat het zo’n 70 kilometer is en nee, we hebben (nog) gewone fietsen. We gaan vol goede moed op pad en nemen de afdaling langs de weg, toch beter dan het voetpad door het bos. De Edersee is een 26 km lang stuwmeer en tussen 1910-14 ontstaan. Het heeft een inhoud van meer dan 200 miljoen m3 en dient voor energiewinning, bescherming van de hoogtewateren en regeling van de waterstanden en het toeristenverkeer. We volgen de Ederseeradweg, voornamelijk over de geasfalteerde weg en direct langs het meer. Bij de Edertalsperre stoppen we. Deze stuwdam in de Eder is tussen 1908 en 1914 aangelegd om de scheepvaart op de Weser en het Mittellandkanaal in de zomermaanden van voldoende water te voorzien. Daarnaast fungeert de stuwdam als bescherming tegen hoogwater en de stroomvoorziening. In de nacht van 16 op 17 mei 1943 werd de stuwdam vernietigd door een bomaanval van de Britten. Hierdoor ontstond een enorme verwoesting. Een vloedgolf met golven van 6-8 meter spoelde door de vallei tot wel 30 km stroomafwaarts. De dam is daarna spoedig weer opgebouwd door dwangarbeiders, waarbij velen het leven lieten. Hiervoor is op de dam een herdenkingsplaquette aangebracht. Het is vandaag weer erg warm en het is aangenaam om zo nu en dan door het bos te fietsen, waarbij we de stijgingen en onverharde fietspaden voor lief nemen. Als we terug zijn hebben we geen zin om weer naar boven te klimmen en nemen daarom de kabellift die de Edersee met de stad verbindt. De fietsen gaan in een aparte cabine mee naar boven. Omdat de pizza gisteren zo heerlijk smaakt, gaan we weer naar de Pizzeria. We zijn vroeg en er is plaats genoeg. De Popeye pizza smaakte voortreffelijk. Al met al betreft de fietstocht uit en thuis 60 kilometer.

 

     

   

Dag 3

Madelon heeft ons de tip gegeven om de Ederseeradweg te fietsen. Deze loopt van Bad Wildungen naar de Hanzestad Korbach. Het is een nieuw fietspad en het betreft de voormalige spoorlijn Bad Wildungen – Buhlen – Korbach. Het laatste stukje van Bad Wildungen naar Buhen is nog niet af. Wij dalen af naar de Edersee en fietsen via Affoldern naar Buhlen waar de route begint. Het is prima te fietsen, stijging 2%, en we passeren viaducten, tunnels, tal van bruggen en doorgangen.

De brug bij Bergheim is imposant, een vakwerkstaalconstructie uit het jaar 1948. De voormalige stationsgebouwtjes zijn ook erg mooi. In Korbach is het rond het middaguur erg rustig. Met zijn oude binnenstad, fraaie vakwerkhuizen en dubbele middeleeuwse stadsmuurring evenals de machtige gotische hallenkerken, St. Killianskerk en de St. Nikolaikerk, is Korbach het wel bezienswaardig. Nadat we op het oude marktplein de schandpaal, waar vroeger de mensen door middel van een halsketting werden vastgemaakt aan de hekken, hebben bekeken, beginnen we aan de terugweg. In Sachsenhausen gaan we even boodschapjes doen bij de Lidl. Naarmate we dichter bij Waldeck komen, begint het weer te veranderen. Het koelt af, het gaat rommelen in de verte en de wind trekt aan. We besluiten om bij het oude stationsgebouw in Netze, dat nu dienst doet als Pannenkoekhuis, pannenkoeken te gaan eten. Het lijkt wel of iedereen is gevlucht voor wat er gaat komen. Op het laatst zijn we nog de enige gasten op het terras, maar de pannenkoeken smaken goed. Na een tijdje gaat de wind liggen en komt de zon weer tevoorschijn. De buien en het onweer hebben Netze niet aangedaan en wij vervolgen onze weg. Nu slaan we bij Buhlen een pad door het weiland in en moeten nog even klimmen voordat we bij Am Kronenburg aankomen. De teller geeft 70 kilometer aan, voor ons met het warme weer en 2% stijging genoeg voor deze dag.      

     

 

 

Dag 4

Vandaag willen we naar het Hercules monument met de grote cascaden in Wilhelmshöhe bezoeken en natuurlijk het Bergpark doorfietsen, dat op 23 juni van dit jaar opgenomen is in de lijst van UNESCO-werelderfgoed. Per fiets van Waldeck naar Willemshöhe is te ver en daarom gaan we eerst met de auto naar Wolfshagen en dan nemen we een stuk van de Kassel-Edersee-Radweg. We parkeren de auto in Wolfshagen bij een sportschool en fietsen richting Ehle. Het is steeds maar stijgen en stijgen. Als we in Ehle aankomen, vragen we aan een mevrouw die bij de bushalte staat hoe we het beste in Wilhelshöhe kunnen komen. Ze kijkt ons aan en zegt dat het nog meer klimmen is en adviseert ons het met deze warmte niet te doen en dat we beter de bus kunnen nemen. De fietsen kunnen vast wel mee. Na een half uurtje komt de bus en ja hoor de fietsen kunnen mee. De chauffeur zegt dat ik later kan betalen, want hij maakt eerst een lus en het wordt te duur als we die gaan betalen. Wilhelmshöhe ligt inderdaad erg hoog en we zijn blij dat we met de bus zijn gegaan. Als ik wil afrekenen, zegt de chauffeur: es ist schon gut, ons verbaasd achterlatend en waar tref je nog zoiets? Boven op de top van de berg kijkt het beeld van Hercules op ons neer, omdat wij de enige fietsers zijn? We gaan eerst wat drinken. Er staan lange rijen mensen voor de loketten om een broodje of iets dergelijks te kopen. Onder het beeld van Hercules zien we een enorme cascade met grotten en plateaus tot ver in het dal, die uitmondt in een groot waterbekken van Neptunes. Elke woensdag en zondag om half 3 ’s middags valt het water naar beneden en het ziet op deze woensdag zwart van de mensen. Met bewondering kijken we naar dit spektakel. Daarna moeten we alle trappen weer omhoog en gaan met de fiets bergafwaarts door het mooie bergpark en langs het slot Wilhelmshöhe. Bij het station Kassel-Wilhelmshöhe kopen we een kaartje (fietsen gratis mee) en gaan met de trein naar Wolfshagen. Het weer is omgeslagen en als we in de trein zitten, begint het te regenen. In Waldeck is het droog en we besluiten een hapje te gaan eten bij Bistro Nico, vriendelijk personeel, maar voor de rest geen aanrader.

Dag 5

Hann.Münden, waar de rivieren de Werra en de Fulda samenkomen, is een mooie stad, zo is ons verteld. Daarom met de auto naar deze stad en dan de Fulda-Radweg (R1) fietsen. Hann. Münden is trouwens ook de “draaischijf van de langeafstandsfietspaden”. Hier beginnen de fietsroutes langs de Weser, Werra en Fulda. Vanaf Waldeck is het een uurtje rijden. We parkeren de auto bij een zwembad. Het is dan maar een klein stukje fietsen naar de binnenstad. De historische stad is bijzonder rijk aan vakwerkhuizen en gebouwen in de stijl van de Wezerrenaissance, waaronder het raadhuis. Er is een fietsroute door en om de stad uitgezet. We fietsen eerst deze route en gaan tegen half 2 langs de Fulda richting Kassel. Het is heerlijk fietsweer, zon en een klein beetje wind. Het is erg rustig op het fietspad en we genieten van het uitzicht. Over het algemeen is het vlak met hier en daar kleine hellinkjes. Vlak voor Kassel gaan we terug, want de lucht betrekt en later begint het te regenen. Net voordat het serieus gaat worden, zijn wij terug in Hann.Münden en wachten we de regen af door in een Turks restaurant een hapje te eten. We gaan op de fiets terug naar de auto en zijn tegen half 9 terug bij Am Kronenberg.

                                                                                             

Dag 6

De laatste dag van de fietsweek alweer. Vandaag gaan we wat stadjes bezoeken. Het is wat heiig, maar al gauw komt de zon er door. We gaan eerst met de auto naar Bergheim, maar zien onderweg een Outlet bij Edertal (voor de liefhebbers: bij de rotonde), waar we wat inkopen doen. In Bergheim parkeren we de auto bij het kerkje aan het begin van het fietspad langs de Eder naar Fritzlar. Het is weer erg rustig en wij genieten hiervan. Tegen koffietijd zijn we in Fritzlar, waar veel vakwerkhuizen staan en een mooie Dom, de St. Peter. We drinken een cappuccino en maken een rondje door het stadje. Het plein wordt gerenoveerd en dat belemmerd toch wel het zich op de mooie huizen op het plein. Dan fietsen we terug (totaal 30 km) en gaan met de auto naar Frankenberg aan de Eder. Hier vinden we een lange winkelstraat met veel koopjes en een opvallend raadhuis met tien torens, een symbool van de welvarende eeuw die Frankenberg kende.

Frankenberg is in de loop der eeuwen aan enkele grote branden ten prooi gevallen. Het is gaan regenen, maar we willen nog even naar Frankenau, dat te midden van mooie natuur ligt. Het dorpje zelf heeft niet veel te bieden. Als afsluiting van deze week eten we bij Café Castaneda in Harbshausen, waar ze heerlijke vegetarische gerechten hebben.

    
     

     

Dag 7

We nemen afscheid van Madelon en bedanken haar voor het geweldige onderkomen. We zullen Am Kronenberg bij anderen aanbevelen. De terugreis gaat vlot en nadat we in Meppen nog wat boodschappen hebben gedaan rijden we in een fikse regenbui naar Nederland, waar het huis in Ter Aard op ons wacht, met alweer de zon!

 

Cor en Wobbie Krijger

Custom sidebar

This is a custom sidebar for the Double room.

Book a Double room

[contact-form-7 404 "Not Found"]